2007/Jul/19
2007/May/20
2007/Mar/15
นอน ก้านคอคลับ ^^
แต่เนื้อเพลงคงไม่ครบเพราะว่าฟังไม่ออก
เหอะๆๆลองไปแกะต่อแระกัน *0*
ปิดตาหลับแล้วก็ขับตานอน
สี่โมงเยนลุกออกจากเตียงเพื่อเริ่มต้นชีวิตอีกตอน
ตามที่พระท่านสอนท่านสั่งท่านสอนประ .. . (รายไม่รู้ 555+)
ว่ามนุษย์ปุถุชนก็ไม่ต่างจากละคร
ลุ่มร้อนลุ่มหลง...
บ้างพิการทำงานบ้างก็หันไปติดผง
บางคนก็ไม่สนที่ENTไม่ติด จุฬา
คิดว่าโชคดีแต่นานเท่าไหร่แล้วที่มีบุญได้เกิดมา
ยังไม่มีภรรยาก็ไม่ถึงกับพรรณนา
ไม่มีแก้วแหวนเงินทองก็ไม่เดือดร้อนเรื่องคอรัปชั่น
พระจันทร์เจ้าขา จะไม่ขอข้าวขอแกง
จะไม่ขอแหวนทองแดง
ขอแค่พรุ่งนี้ไห้ฉันได้มีแรงต่อสู้กับอุปสรรคที่ผ่านเข้ามา
ให้กลายเป็นฉันนั้นไม่อ่อนล้ากับเรื่องราวที่ทนเจอจนเหน็บชา
เหนื่อยนัก ถ้าอยากจะพักก็ปิดตาลง ล้มตัวลง นอน
ให้เธอพักผ่อนกับการนอน
ไม่มีใครรักไม่มีใครสน
แค่คิดถึงฝันฉันก็สุขล้น
เท่านี้ฉันก็เพียงพอแล้วไม่เสียใจ
ก็มีหนึ่งวันที่คนจะสน
แต่ในวันนั้นตัวฉันคงหลุดพ้น
ปล่อยใจเป็นครั้งสุดท้ายแล้วขอนอนต่อ
... แค่เปิดใจฟัง อย่าเพิ่งเดินหนีปิดประตูปัง ปังกันดัง
บางครั้งที่ผมนั้นดื้อรั้นที่ผมทำผิดพลั้ง
ที่ผมทำคุณผิดซ้ำ ย้ำ ตอกให้คนพากันมองผ่าน
ผู้ใหญ่มองดูแค่แว่บเดียวแล้วบอกว่าผมไม่เอาถ่าน
ไม่ยอมอ่านถึงเบื้องลึกในจิตใจ
ไม่ทันได้มองสักนิดไม่ทันใกล้ชิดก็ปิดไฟ
แล้วจากไป ช้ำใจ อยู่ลำพังไม่เป็นไรใครไม่ฟังจะทำยังไง
ก็ในเมื่อชีพยัง ไม่พัง ทลายยังไม่ตายยังไม่วายยังไม่คลาย
หน้าไม่อายตาไม่ลายลูกผู้ชายจะไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ
ล้มแล้วยังลุกได้ มีแต่คนตายเท่านั้นที่แพ้พ่ายตลอดกาล . . . (อารายวะ - -*)
ไม่มีใครรักไม่มีใครสน
แค่คิดถึงฝันฉันก็สุขล้น
เท่านี้ฉันก็เพียงพอแล้วไม่เสียใจ
ก็มีหนึ่งวันที่คนจะสน
แต่ในวันนั้นตัวฉันคงหลุดพ้น
ปล่อยใจเป็นครั้งสุดท้ายแล้วขอนอนต่อ
ก็เราไม่ได้เกิดบนกองเงินกองทอง
ที่พอทำอะไรผิดแล้วเอา...มาใส่ซอง
ไม่มีบ้านหลังใหญ่ไม่มีรถ..
แต่การเดินเท้าฉันยังมีครบกันทั้งสามสิบสอง
ได้ครอบครองทางเดินชีวิตของตัวเอง
ไม่ต้องขมขืนฝืนทนกล้ำกลืนแม้ว่ามันจะวังเวง
ไม่เคยกลัวเกรงตัวเองต้องพึ่งตน
แล้วฉันก็ภูมิใจที่ยังได้เกิดมาเป็นคน
ได้สู้ทนได้ดิ้นรนชีวิตบนถนน
หลายครั้งที่ฉันล้มลงแต่ไม่เคย..สักหน
หลายครั้งที่สับสนกับความฉ้อฉลของสังคม
เมืองที่วุ่นวาย.....และวกวน
หมู่ชนกับกิเลสตัณหาที่มีในใจของฉัน
เป็นเพื่อนให้คำปรึกษา
อบายมุข....... สุขและทุกข์วิ่งเข้ามา
เกิดมาเป็นมนุษย์มันช่างเป็นเรื่องธรรมดา
ไม่มีใครรักไม่มีใครสน
แค่คิดถึงฝันฉันก็สุขล้น
เท่านี้ฉันก็เพียงพอแล้วไม่เสียใจ
ก็มีหนึ่งวันที่คนจะสน
แต่ในวันนั้นตัวฉันคงหลุดพ้น
ปล่อยใจเป็นครั้งสุดท้ายแล้วขอนอนต่อ
ไม่มีใครรักไม่มีใครสน
แค่คิดถึงฝันฉันก็สุขล้น
เท่านี้ฉันก็เพียงพอแล้วไม่เสียใจ
ก็มีหนึ่งวันที่คนจะสน
แต่ในวันนั้นตัวฉันคงหลุดพ้น
ปล่อยใจเป็นครั้งสุดท้ายแล้วขอนอนต่อ